KOPER MIDDAG

…als vanmiddag koper is
en van brons de wind, het gras en het geschreeuw van de bomen,
Met ongewone woede gooien de hordes van March hun bijlen naar het hart;
Op de steen, na het geluid in flarden te hebben gescheurd, slaat en klettert de regen;
… op een middag als deze, de ramen berispt en geprikkeld, is een straal licht in de verte een vriendelijk gezicht,
een vlucht, een hoop, een gloed van oneindig geloof, liefde en kennis;
... ah metgezellen, luister en laat er geen angst zijn of het cirkelvormige feest der uren;
alle kopermiddagen zijn het gerucht van het leven, noch de lichte trilling van een traan waard;
…in mijn hart stromen miljoenen tranen langs deze assen van maart
door mij vandaag gebouwd en zwaaiend, en dit, degenen die je voelt of hoort, zijn hun harde klappen.
***
Antonio Justel/Orion van Panthoseas
***